Longen

Emfyseem en Chronische Bronchitis

Vroeger maakte men een onderscheid tussen emfyseem en chronische bronchitis, maar deze zijn beide uitingen van dezelfde onderliggende ziekte. Meestal komen chronische bronchitis en emfyseem samen voor, maar soms is slechts één van beide aanwezig.

Bij longemfyseem is er schade aan de longblaasjes. Bij chronische bronchitis zijn de bronchiolen beschadigd.

Longemfyseem

Gezonde longen bevatten veel elastische vezels, waardoor de luchtzakjes open gehouden worden en door de beweging van de borstkas en het middenrif opengetrokken worden bij het inademen.

Bij longemfyseem verliezen de longen hun elasticiteit en is de wand tussen de luchtzakjes beschadigd, waardoor de alveolen hun vorm verliezen en slap worden. De scheiding tussen de longzakjes kan volledig verdwijnen waardoor verschillende alveolen "samenvloeien" tot een grote alveole. Het gevolg is dat de oppervlakte voor gasuitwisseling tussen de longen en het bloed sterk verkleind wordt.

emfyseem
links een schematische voorstelling van een 'tros' alveolen
rechts dezelfde alveolen die aangetast zijn door emfyseem: de tussenschotten zijn verdwenen, er ontstaat een 'slappe zak' en de totale oppervlakte beschikbaar voor gasuitwisseling is sterk gedaald

Chronische Bronchitis

Bij chronische bronchitis is de wand van de bronchiolen constant (chronisch) ontstoken en geïrriteerd en wordt er meer slijm gevormd. Door de zwelling tgv de ontsteking en het slijm verkleint de ruimte waarlangs de lucht naar de luchtzakjes of alveolen wordt gevoerd en wordt het moeilijker te ademen.

bronchitis
links een schematische voorstelling van een gezonde bronchiolus: een open buis met een dunne wand en een dun laagje slijm die het slijmvlies vochtig houdt
rechts dezelfde bronchiolus aangetast door chronische bronchitis: de wand is verdikt en er is veel slijm aanwezig met als gevolg een sterk verminderde doorgang